توانمندسازی کارکنان واژه ای است که در دو دهه اخیر در سازمان های صنعتی به خاطر تغییرات سریع محیطی ظهور نموده است ولی با این وجود در منابع علمی جدید مدیریت مفهوم توانمند شدن به صورت های مختلف نمود یافته است.و برای مثال در دهه 1950 منابع مکتوب مربوط به مدیریت آکنده از تجویزهایی در مورد "روابط دوستانه" کارکنان بودند. در دهه 1960، بحث "حساسیت" مدیران در قبال نیازها و انگیزه های افراد مطرح شد، و در دهه 1970 سخن از "درگیر کردن" کارکنان بود و در دهه 1980 مساله "حلقه های کیفیت" به میان آمد و اکنون سخن از این است که مدیران چگونه باید توانمند کردن را بیاموزند.
تفویض اختیار در گذشته به صورت اندک انجام میشده است و نشانه ضعف مدیریت بوده است ولی در دهه های اخیر توجه خیره کننده ای به این قضیه میشود و با توجه به اینکه تغییر جزئی از شرایط پیرامون هر سازمانی است باید کارمندان توانایی شناسایی و غلبه بر این تغییرات را داشته باشند و زمانیکه مسئله توانمندسازی مطرح میشود. فناوری اطلاعات برای اینکه میتواند اطلاعات سازمانی را به صورت سلسه مراتبی در اختیار قرار دهد یعنی امکان دسترسی افراد به سطوح پایین تر هم وجود داشته باشد را فراهم میکند و حتی افرادی که در پایین سطوح هستند و به افراد خبره در بالای سازمان دسترسی ندارند میتوانند نظرات و پیشنهادات خود را ارائه نمایند و چون بیشترین تاثیر مردم از تلویزیون به عنوان یک فناوری دیجیتال است بس باید به نقش فناوری اطلاعات در سازمان صدا و سیما توجه شود.

قانون مدیریت خدمات کشوری درباره توانمندسازی کارکنان در اجرای اصل یکصد و بیست و سوم(123) قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران قانون مدیریت خدمات کشوری مصوب 8/7/1386 که به مجلس شورای اسلامی تقدیم گردید که پس از موافقت مجلس و شورای محترم نگهبان قرار گرفت. به مدت 5 سال از تاریخ 18/11/1385 بطور آزمایشی به مرحله اجرا درآمد.