پیشینه تجربی
سابقه فعالیت های بانک داری الکترونیکی در ایران به سال1350 برمیگردد.دران موقع بانک تهران با در اختیار گرفتن بین 7تا10دستگاه خود پرداز درشعب خودنخستین تجربه ی پرداخت اتوماتیک پول راتنها در همان شعبه نصب شده بر عهده داشتند.اواخر دهه ی1360بانک ها با توجه به کاربرد کامپیوتر و شخصی و احساس نیاز به اتوماسیون عملیات بانکی به رایانه ای کردن عملیات بانکی پرداختند.در سال 72 بانک مرکزی شرکت خدمات انفورماتیک را به عنوان سازمان اجرایی طرح جامع انفورماتیک را به عنوان سازمان اجرایی طرح جامع انفورماتیک سیستم بانکی تاسیس کرد.طی سالهای72 73 جرقه های ایجاد سوییچ ملی جهت بانکداری الکترونیکی زده شد ودر همان راستا شبکه ی ارتباطی بین بانک ملی و فروشگاه های شهروند ایجاد شد.در خرداد 1381مجموعه مقررات حاکم بر مرکز شبکه تبادلاطلاعات بین بانکی موسوم به شتاب به تصویب رسید.بدین سان اداره شتاب بانک مرکزی در 1/04/1381 تاسیس و با هدف فراهم کردن زیر ساخت بانکداری الکترونیکی اغاز به کار کرد. شتاب با ایجاد ارتباط بین دستگاههای خود پرداز سه بانک رسما متولد شد(بانکهای کشاورزی توسعه صادرات و صادرات ایران در پایلوت اولیه این طرح حظور داشتند و بانکهای خصوصی سامان و کارافرینی نیز درخواست کردند که در ازمایشهای اولیه شتاب حظور یابند)