پیشینه نظری:خانم معصومه اسدی در روزنامه جام جم چنین مینویسد:

یکی ازعوامل مهم درپیشرفت تحصیلی دانش آموزان خانواده است  خانواده به عنوان اولین نهاداجتماعی می تواند نقش بارزی درپیشرفت تحصیلی وهمین طورافت تحصیلی وی داشته باشد ازجمله عوامل خانوادگی موثرمی توان شرایط عاطفی وامنیت محیط خانواده وشرایط اجتماعی واقتصادی وتحصیلات وسطح فرهنگ خانواده واشتغال مادران رانام برد.

پایین بودن سطح تحصیلات در درجه اول سبب می شود که خانواده نتواندکمک های درسی لازم رابه دانش آموزارائه دهد ودرحل مشکلات درسی اورا یا ری کنند وهمچنین به دلیل فقرفکری نمیتوانند نگرش های لازم رابه فرزندان برای ادامه تحصیل مناسب بدهند.

والدین باید محیط خانه را به محیطی صمیمی و به دور از مشاجرات تبدیل کنند، زیرا ناامنی محیط خانه موجب می شود دانش آموز رغبتی برای مطالعه دروس و انجام تکالیف نداشته باشد و همچنین هنگام یادگیری دچار اضطراب و عدم تمرکز شود.

مشکلات ناشی از مدرسه بخصوص مشکلات ناشی از معلم و شیوه تدریس وی می تواند به تنهایی به اندازه مجموعه عوامل متعدد بر روند آموزش و تحصیل دانش آموز تاثیر بگذارد. برخی دیگر از مشکلات ناشی از مدرسه که تاثیر مستقیم بر افت تحصیلی دانش آموز دارد شامل کیفیت فضای آموزشی، تغییرات پی در پی محتوای کتاب های درسی، توبیخ و تنبیه های دانش آموز، عدم رسیدگی به علت غیبت های دانش آموز و... هستند.

پیشرفت تحصیلی دانش آموزان تا حدود زیادی بستگی به شرایط محیطی و نحوه برخورد معلمان و اطرافیان دارد . فضایی که نوجوانان در آن پرورش می یابند باید به گونه ای باشد که موجب موفقیت آنها گردد. برخورد معلم باید منطقی بوده تا دانش آموز را در مسیر موفقیت قرار دهد و دانش آموز اعتماد به نفس پیدا کند و از خود انتظار موفقیت داشته باشد زیرا موفقیت هم چون نردبانی است که وقتی شروع شد تا آخرین پله ادامه می دهد.

بنابراین می توان گفت رابطه معلمان و شاگردان و مسئولان دیگر  می تواند موفقیت دانش آموزان را تحت تاثیر قرار دهد و از ترک تحصیل جلوگیری کند.

برخورد معلم و اولیای مدرسه باید به گونه ای باشد که دانش آموز از طریق دستکاری اشیا ‚آزمایش‚جمع آوری اطلاعات ساختن و خلق کرد مباحث ومشارکت در کارهای گروهی‚گوش دادن‚خواندن و اکتشاف به تجربه یادگیری بپردازند و بدین وسیله از ترک تحصیل دانش آموزان جلوگیری نمایند .

همچنین استفاده از تشویق های مادی و غیر مادی مفید است . استفاده بیشتر معلمان از تشویق های کلامی و تشویق در جمع در پیشرفت تحصیلی دانش آموزان نقش بسزایی دارد و هم باعث جلوگیری از افت تحصیلی دانش آموزان می شود.

پیشینه تجربی: اکبری (1356)درتحقیقی باعنوان (علل ترک تحصیل دراستان سیستان وبلوچستان دریافت که بین سطح تحصیلات والدین وترک تحصیل فرزندان آنها رابطه ی معکوس وجود دارد به این صورت که 74% ترک تحصیل کنندگان درگروه مورد مطالعه دارای پدران بی سواد 33%داری پدرانی بامدرک ابتدایی وفقط 2%مدرک متوسطه داشته اند و89%مادران نیز بی سواد هستند.

محمودی نسب (1364)درتحقیقی با عنوان (بررسی علل مردودی دانش آموزان  سال سوم راهنمایی درکرج)به این نتایج دست یافت 39%ازمردودین دارای پدران بی سواد بیش از 50% مادران بی سواد درحالی که سواد پدران 48%ازافراد موفق بین سوم راهنمایی تا لیسانس  وسواد مادران 35%ازآنها نیز درهمین حدبوده است .

کاووسی(1382)تاثیرمطالعه والدین برپیشرفت تحصیلی فرزندان رامورد بررسی قراردادوبه این نتایج دست یافت :

علایق والدین به مطالعه وتوجه به  علم ازجمله عوامل انگیزشی موثر درپیشرفت تحصیلی فرزندان است یعنی اگردرخانواده ای والدین به مطالعه بپردازند به مرور علاقه ی دانش آموز به مطالعه نیز افزایش می یابد واین امرباعث میشود فرزندان درامرتحصیل پیشرفت کنند.